خیلی مفصل،خیلی طولانی

کودکی،یادآور تمامِ تنهایی،تمامِ دلتنگی

این مجسمه نوستالژیک تمام آرمانهای بزرگسالی و تمام روزهای شیرینِ کودکیه منه که تو اسباب کشی چندمین بار وسایلم از خونه پدری به خونه مادر شوهر منتقل شد...

یه ماه متفاوتو تجربه کردیم،تمرینِ همخونه و مستقل شدن با بالا پایینای زیاد،یاد گرفتیم چجوری بهتره باشیم و خیلی چیزای دیگه...تو ادامه میتونید خاطرات مصورمونو ببینید...

شادا تنم وقتی به آغوش تو پیوست......